Auguste Rodin (1840 - 1917)

L’éternel printemps

Η αιώνια άνοιξη
1884
    Μπρούντζος με καφέ πατίνα
  • Χωρίς αρίθμηση, χύτευση Barbedienne, Παρίσι, 1902
66 × 83 × 42 εκ.

Στη διάρκεια της σχεδόν εξηντάχρονης πορείας του, ο Auguste Rodin έφτιαξε ελάχιστα γλυπτά που απεικονίζουν ερωτευμένο ζευγάρι. Όμως εκείνες οι λίγες απόπειρες υπήρξαν τόσο αξιόλογες, ώστε οι πάντες αναγνωρίζουν μέχρι σήμερα ότι συγκαταλέγονται στα αριστουργήματά του.

Από αυτά τα γλυπτά ο καλλιτέχνης αγαπούσε περισσότερο την Αιώνια άνοιξη, μέρος της Πύλης της Κολάσεως, μιας τεράστιας, μακροχρόνιας δουλειάς, εμπνευσμένης από την Κόλαση του Dante, που δεν ολοκληρώθηκε ποτέ έδωσε όμως πλήθος σημαντικών έργων. Στην Αιώνια άνοιξη η λογοτεχνική αναφορά αποτελεί μόνο πρόσχημα, σημείο εκκίνησης. Όσο ο Rodin προχωρούσε στη διάπλαση του γλυπτού τόσο απομακρυνόταν από την αφετηρία του. Όλα είναι ανάλαφρα, χαλαρά, αέρινα: η αγκαλιά είναι περιπαθής, οι κινήσεις ανοιχτές, τα σώματα απαθανατισμένα σε στάσεις που θυμίζουν μάλλον χορό παρά το πρώτο φιλί.

Αναμφισβήτητη είναι η επιρροή που άσκησε στον Rodin και στο έργο του η Camille Claudel, η οποία εκείνη την περίοδο συνδέεται μαζί του αρχικά ως εκπαιδευόμενη στο ατελιέ του, κατόπιν ως συνεργάτιδα και ερωμένη του. Η αιώνια άνοιξημπορεί να θεωρηθεί φόρος τιμής του Rodin στον έρωτά του για την Claudel. Σε τούτη την εξιδανικευμένη θέαση, φροντίζει να μη φαίνεται ό,τι τον χωρίζει από τη νεαρή ερωμένη του: η διαφορά ηλικίας των είκοσι τεσσάρων χρόνων εξαφανίζεται, τα εγώ τους δεν συγκρούονται. Παρ’ ότι τοποθετεί τα σώματα έτσι ώστε η ανδρική μορφή να περιβάλλει τη γυναικεία μέσα σε μια προστατευτική αγκαλιά, αυτή η υπεροχή καθόλου δεν τη μειώνει. Αντίθετα, η θέση της δείχνει ότι παραδίνεται με τη θέλησή της. Το ζευγάρι εμφανίζεται ενωμένο, παρασυρμένο από ένα πάθος που αναμφισβήτητα το υπερβαίνει, διεκδικεί όμως το δικαίωμα να απολαύσει, έστω για μία στιγμή μόνο, αυτή την ώσμωση. Η ειρωνεία είναι πως Η αιώνια άνοιξη γνώρισε επιτυχία μόλις το 1898, λίγο μετά τη ρήξη ανάμεσα στον Rodin και στην Claudel.

Το παρόν αντίτυπο αποτελεί μέρος του συνόλου που χυτεύτηκε το 1902. Αντιστοιχεί στη δεύτερη φάση, δηλαδή στην πρώτη σμίκρυνση του έργου. Η διαφορά σε σχέση με τον πρωτότυπο γύψο έγκειται στο ότι χυτεύτηκε από την πρώτη εκδοχή σε μάρμαρο που είχε φτιάξει ο Rodin. Επειδή ο καλλιτέχνης δεν μπορούσε να αναπαραγάγει στην πέτρα το σηκωμένο χέρι του άνδρα, το τοποθέτησε επάνω σε στήριγμα που θυμίζει βράχο. Φαίνεται ότι το τέχνασμα του άρεσε, γιατί απαθανατίστηκε σε όλες τις εκδοχές σε μπρούντζο που παρήχθησαν εκείνη τη χρονιά.

Υπογραφές
Πρώτη σμίκρυνση, εγχάραξη με υπογραφή «Rodin» (οπίσθια όψη, πίσω από τον άνδρα), εγχάραξη «F. BARBEDIENNE Fondeur» (οπίσθια όψη, πίσω από τα πόδια της γυναίκας), αριθμημένο από τον χύτη εσωτερικά: 55592 / 1550
Προέλευση

Εγκεκριμένη χύτευση από τον Rodin

Άγνωστος έμπορος τέχνης, Παρίσι

Ανώνυμη πώληση, Sotheby’s, Νέα Υόρκη, 13 Νοεμβρίου 1997, lot 515

Απόκτηση από την παραπάνω πώληση

Από εκεί καταλήγοντας στον σημερινό ιδιοκτήτη

Εκθέσεις

Κλασικοί της μοντέρνας τέχνης, Άνδρος, Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, Ίδρυμα Βασίλη και Ελίζας Γουλανδρή, 27 Ιουνίου-19 Σεπτεμβρίου 1999, σσ. 52-53, εικ. σ. 53

Βιβλιογραφία

Georges Grappe, Le Musée Rodin, Παρίσι, Henri Laurens, 1934

Cécile Goldscheider, Rodin, Παρίσι, Arted, 1967

John L. Tancock, The Sculpture of Auguste Rodin: The Collection of the Rodin Museum in Philadelphia, Φιλαδέλφεια, Museum of Art, και Βοστώνη, David Godine, 1976

Albert Edward Elsen, In Rodin’s Studio: A Photographic Record of Sculpture in the Making, Ίθακα (Νέα Υόρκη), Phaidon, Oxford and Cornell University Press, 1980

Alain Beausire, Quand Rodin exposait, Παρίσι, Musée Rodin, 1988

Antoinette le Normand-Romain, Le Baiser de Rodin, Παρίσι, Musée Rodin, 1995

Εκτίθεται
Ίδρυμα Βασίλη & Ελίζας Γουλανδρή, Αθήνα
Όροφος 1ος
Κωδικός Ξενάγησης
114
Φωνητική ξενάγηση
Auguste Rodin
(1840 - 1917)
Φύλο
Άνδρας
Εθνικότητα
Γαλλική
Όνομα
François-Auguste-René
Επώνυμο
Rodin
Γέννηση
Παρίσι, Γαλλία, 1840
Θάνατος
Meudon, Γαλλία, 1917