«Section spéciale» (1975) του Κώστα Γαβρά

Το 1974, ο σκηνοθέτης Κώστας Γαβράς καλεί τον Takis να συμμετάσχει στη μουσική επένδυση της επόμενης ταινίας του, με τίτλο Ειδικό Δικαστήριο (Section spéciale), της οποίας το σενάριο έχει την υπογραφή του Jorge Semprún.

Η ταινία, με πρωταγωνιστές τους Louis Seigner, Michael Lonsdale, Roland Bertin και Pierre Dux, αφηγείται τη δημιουργία ενός Ειδικού Δικαστηρίου από την κυβέρνηση συνεργασίας του Vichy, με στόχο την εκδίκαση πράξεων αντίστασης εναντίον της Γερμανικής κατοχής κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Το Ειδικό Δικαστήριο χάρισε στον Κώστα Γαβρά το Βραβείο Σκηνοθεσίας στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών το 1975, καθώς και μια υποψηφιότητα για Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας την επόμενη χρονιά.

Μετά την προβολή, θα ακολουθήσει διαδικτυακή συζήτηση με τον σκηνοθέτη Κώστα Γαβρά.

«Ειδικό Δικαστήριο» (1975)

Σκηνοθεσία	Κώστας Γαβράς
Σενάριο	Κώστας Γαβράς, Jorge Semprún, Hervé Villeré
Παραγωγή	Jacques Perrin, Giorgio Silvagni
Πρωταγωνιστούν	Louis Seigner, Roland Bertin, Michael Lonsdale, François Maistre, Henri Serre, Pierre Dux
Διάρκεια	110΄

Η ταινία θα προβληθεί στα Γαλλικά με ελληνικούς υπότιτλους

Τετάρτη 29 Οκτωβρίου 2025 | 20.00

Αμφιθέατρο Ιδρύματος Β&Ε Γουλανδρή
Ερατοσθένους 13, Παγκράτι

Είσοδος: 5€
Είσοδος ελεύθερη για B&E Members

Απαραίτητη ηλεκτρονική προκράτηση στο goulandris.gr

* Τα εισιτήρια δεν αντιστοιχούν σε συγκεκριμένες αριθμημένες θέσεις. Η είσοδος και η επιλογή θέσης στο αμφιθέατρο πραγματοποιούνται με σειρά προσέλευσης.

Κρατήσεις θέσεων

ΚΑΝΤΕ ΚΡΑΤΗΣΗ

Ο Κώστας Γαβράς για τον Takis:

«[…] ο Takis με ξενάγησε στο ατελιέ δείχοντάς μου τα γλυπτά του και κυρίως τα πολυάριθμα «μουσικά κινητικά», όπως επέμενε να τα ονομάζει. Έτσι ανακάλυψα εκείνο το ποιητικό σύμπαν που με συνάρπασε, για να μην πω ότι με συγκίνησε.

Το ένα μετά το άλλο, τα ξύλινα γλυπτά του, απλές σανίδες σε σχήμα πόρτας στημένες όρθιες, έπαιρναν ζωή από τις χορδές του πιάνου ή του κοντραμπάσου που ήταν τοποθετημένες σε ένα αθέατο μαγνητικό πεδίο. Τις χτύπαγε μια μαγνητισμένη σιδερένια ράβδος ή μια χοντρή σακοράφα, χάρη σε ένα αόρατο ηλεκτρικό σύστημα, κι εκείνες πάλλονταν.

Το αποτέλεσμα ήταν μυστηριώδες, γοητευτικό, με απότομες ρομαντικές διαβαθμίσεις. Για αρκετή ώρα άκουγα εκείνο το απρόσμενο και μαγευτικό κονσέρτο μουσικών αντηχήσεων, ενώ ο δημιουργός τους με κοίταζε με ενδιαφέρον. Χωρίς προεισαγωγικά, ρώτησα τον Takis αν δεχόταν να βάλω τους «μουσικούς ήχους» του στην ταινία μου Ειδικό Δικαστήριο, που ολοκλήρωνα τότε, σε ένα είδος διαλόγου μιας συγκεκριμένης κατάστασης με πρόσωπα.»

(Απόσπασμα από τον κατάλογο της έκθεσης Takis 1∞)